مطلبی که مدتهاست ذهن بنده را مشغول کرده محرومتی است که ساکنین خیابان خیام و محله های اطراف مسجد مکی، از نظر عمران خیابانها و ایجاد فضاهای سبز، از آن رنج می برند.

با عنایت به اینکه در این منطقه بیشتر بلوچها و اهل سنت ساکن هستند، مسوولین امر چه از جنس خود مردم محل باشند و یا از غیر، نسبت به این امر کم توجهی می کنند. خودیها از ترس متهم شدن و از دست دادن مقام و بقیه که شاید از بی علاقگی و اهمیت ندادن به این مردم.

حالا مدتی است که به خاطر اتمام حفاریهای آب و فاضلاب، شهرداری زاهدان اقدام به مرمت خیابانها کرده و خیابانهای دانشگاه، آزادی، سعدی و ... را تجدید آسفالت نموده. بعد از اینکه نوبت خیابان خیام رسید، عزیزانمان در شهرداری خواستند قدری دل مردم را به دست بیارند و شایعه کردند که قرار است این خیابان در شهر نمونه شود و در آن کارهای ویژه ای را انجام بدهند. (تاحدی به این امر دامن زدند که حتی از تریبون نماز جمعه مسجد مکی هم به مردم مژده داده شد)

اما وقتی زمان عمل رسید دیدیم که هیچ کار ویژه ای که انجام نشد هیچ حتی نوع جدول گذاری خیابان هم متفاوت است. به گونه ای که از انتهای غربی تا فلکه خیام (که محدوده مسجد مکیه) با بعد از فلکه تا انتهای شرقی این خیابان تفاوتهای محسوسی دارد!! یعنی در قسمت اول فقط یک ردیف کارشده و در قسمت بعدی و محل سکونت از ما بهتران، دوردیف جدول و زیباتر!! حالا معنی نمونه بودن خیابان را فهمیدیم.

آرزوی روزی را دارم که بودجه ها یکسان خرج شود و فقط ایرانی بودن مردم مدنظر باشد نه عقیده، زبان، لباس و یا ملاکهای دیگر.