بر اساس اعلام خبرهای رسمی، قاضی سعید مرتضوی به عنوان یکی از نمایندگان ایران در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد حضور می یابد. لازم به توضیح است که از 47 عضو این شورا شش عضو بطوری استثنائی هر روز مشغول نقض حقوق بشر در کشورهای خودشان نیستند، اما سایر اعضا مانند چین، اردن و کوبا تلاش می کنند تا کم کاری آنان را جبران کنند. گفته می شود که قاضی سعید مرتضوی در این سفر طرح جدیدی را برای اصلاح منشور جهانی حقوق بشر، پیشنهاد خواهد کرد.

منشور جدید حقوق بشر
ماده یک: تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از همان روز می توانند به عنوان متهم در دادگاه حضور یافته و زندانی شوند.
ماده دو: کلیه افراد بشر از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند، مگر رهبران، فرماندهان، استانداران، فرمانداران، روحانیون، تجار، کشیشان، اعضای تشکیلات که برابرترند.
ماده سه: همه افراد بشر دارای عقل و وجدان می باشند، مگر مخالفین دولت.
ماده چهار: هرکسی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد، مگر اینکه نداشته باشد و یا با سیاست های کشور مخالف باشد یا در مورد مخالفت با آنها فکر کرده باشد.
ماده پنج: داد و ستد بردگان به هر شکلی ممنوع است، بخصوص به شکل دایره، لوزی، مکعب مستطیل و ذوزنقه، در بقیه موارد دادگاههای هر کشوری جداگانه تصمیم گیرد.

فصل دوم: شکنجه
ماده شش: هیچ کس را نمی توان شکنجه داد یا برخلاف انسانیت و شئون بشری با وی رفتار کرد. کتک زدن، شلاق زدن، فشار دادن، پرتاب کردن لنگه کفش و قندان و سنگ اگر به قصد تربیت افراد باشد و به محل مناسب اصابت کند، اشکال ندارد. همچنین شکنجه دادن افراد اگر با رضایت کتبی خود یا پدر و مادرشان باشد، بلااشکال است.
ماده هفت: هر کس حق دارد به عنوان انسان در مقابل قانون شناخته شود، مگر اینکه قاضی دادگاه از این موضوع خوشش نیاید.
ماده هشت: همه در برابر قانون مساوی هستند، در مواردی که قانون وجود ندارد، هر کسی زورش بیشتر بود تعیین می کند چه کسانی مساوی و چه کسانی کوچکتر و بزرگترند.
ماده نهم: هرکسی در برابر اعمالی که حقوق اساسی فرد را مورد تجاوز قرار بدهد، حق رجوع به محاکم صالحه را دارد، به شرط اینکه وسط راه تصادف نکند و محاکم صالحه ای در کشور وجود داشته باشد، در غیر این صورت همشیره وی با مشکل مواجه می شود.
ماده دهم: هیچ کسی را نمی توان خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید نمود، مگر کسانی که روزنامه نگاری می کنند یا در طول زندگی شان کتاب خوانده اند یا تحصیلات دانشگاهی دارند یا با سیاستهای دولت مخالفند و یا به هر دلیل فکر می کنند.

فصل سوم: مساوات
ماده یازدهم: هر کسی با مساوات کامل حق دارد دعوایش به وسیله دادگاه بی طرف، منصف و علنی رسیدگی شود. به شرط اینکه بتواند چنین دادگاهی را پیدا کند. همچنین دادگاه باید هیات منصفه داشته باشد و اعضای هیات منصفه باید تلاش کنند یکی یکی متهم را کتک بزنند نه دسته جمعی تا خسته نشوند.
ماده دوازدهم: متهم بی گناه محسوب می شود، مگر اینکه قبلا مقامات مملکتی از طریق تلفن یا موبایل قاضی را در جریان گذاشته باشند. این متهم را نمی توان بازجویی کرد، مگر اینکه قاضی دلش بخواهد و اگر متهم به جرایمش اعتراف کند، در آن صورت بی گناه است.
ماده سیزدهم: احدی حق ندارد در زندگی خصوصی، امور خانوادگی، اقامتگاه یا مکاتبات خود مورد دخالت خودسرانه واقع شود و شرافت و اسم و رسمش نباید مورد حمله قرار بگیرد، مگر اینکه قاضی یا یکی از دوستانش یا یکی از روسایش یا یکی از اعضای خانواده قاضی، از قیافه او خوششان نیاید، یا زندگی شخصی وی را جالب تشخيص دهند.
ماده چهاردهم: هرکس حق دارد در داخل هر کشوری آزادانه رفت و آمد کند و توسط ماموران آن کشور به عنوان جاسوس بازداشت شود. همچنین هر کسی حق دارد کشور خود را ترک و در هنگام بازگشت به کشور به زندان برود.
ماده پانزدهم: هرکسی حق دارد در برابر تعقیب، شکنجه و آزار، پناهگاهی جستجو کند و در کشورهای دیگر پناهنده شود و تا آخر عمرش توسط کشوری که به آن پناهنده شده و هموطنانش مورد تحقیر قرار بگیرد.

فصل چهارم: مالکیت
ماده شانزدهم: هر شخصی حق مالکیت دارد و احدی را نمی توان از این حق محروم نمود، مگر اینکه دادگاه از اموال او خوشش بیاید یا از اینکه او مالک چیزی است ناراحت باشد. قاضی حق ندارد اموال متهم را تا وقتی از آنها خوشش نیامده برای خودش بردارد یا تا وقتی زورش نمی رسد آن اموال را مصادره کند.
ماده هفدهم: هرکسی حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب برخوردار باشد و به خاطر اعتقاد به آن بازداشت یا زندانی یا اعدام شود. قاضی تا وقتی اطلاع از افکار متهم ندارد حق ندارد وی را به اتهام اعتقاداتش زندانی کند. همچنین قاضی حق دارد با رعایت کلیه نکات بهداشتی افکار و اندیشه های هر متهمی را به هر شکل که دوست داشت تغییر دهد.
ماده هجدهم: هر کسی حق آزادی عقیده و بیان دارد، اما بعد از بیان عقیده اش قاضی حق دارد او را بازداشت یا زندانی یا تبعید کند.
ماده نوزدهم: هرکسی حق دارد آزادانه در مجامعی که دولت تشکیل می دهد شرکت کند. و همچنین هر فردی حق دارد جمعیت های مسالمت آمیز تشکیل دهد و بعدا به عنوان اینکه این جمعیت خلاف امنیت ملی است دستگیر و زندانی شود.
ماده بیستم: هر کس حق دارد که برای اداره امور کشور خود، در انتخابات شرکت کند و به نمایندگانی که توسط آقای جنتی صلاحیت شان تائید شده است رای دهد. اساس و منشاء قدرت حکومت، اراده مردم است که توسط تعداد ناظر بر انتخابات و چماق طرفداران حکومت اعمال می شود.
ماده بیست و یکم: هرکس حق دارد کار خود را آزادانه انتخاب کند و بعد از مدتی به دلیل اعتقادات انحرافی اخراج شود. دولت نیز حق دارد از کسانی که اخراج شده اند حمایت کرده و در مدتی که کار ندارند آنها را زندانی کند.

فصل پنجم: اوقات فراغت
ماده بیست و دوم: هرکس حق دارد از استراحت و تفریح برخوردار شود و در هنگام استراحت و تفریح به عنوان انجام عمل فسادآمیز دستگیر شود.
ماده بیست و سوم: هر کس حق دارد از آموزش و پرورش برخوردار شود و در دوران آموزش با مسائل مهم کشور از جمله دشمنان کشور، ضرورت حفظ نظام، دفاع از نظام، و از همه مهم تر هجمه فرهنگی – که اين یکی به اندازه همه آن چیزهای ديگر مهم است - آشنا شود و هر گاه که لازم بود در اجتماعات و اعتراض به دشمنان نظام شرکت کند، مشت به دهان بیگانگان بکوبد و جلو هجمه فرهنگی دشمن را بگیرد، تا کاملا آموزش – يا آمرزش - پیدا کند.
ماده بیست و چهارم: هرکس حق دارد با انواع هنرها آشنا شود و در محافل هنری شرکت کند. دولت هم حق دارد هر محفل هنری را تعطیل کند.
ماده بیست و پنجم: رعايت این مواد برای کلیه کشورهای امضاکننده آن لازم الاجراست، مگر اینکه مقامات آن کشورها تشخيص دهند که اجرايش فعلا لازم نیست.

تفصیل ماجرا را اینجا بخوانید

اما اگر در انتخاب افراد و سپردن مسوولیتها به جای توجه نمودن به شایستگیها و مهارتهای مرتبط با وظیفه محوله، افکار و اندیشه های دینی و مذهبی و یا زبان و قوم فرد معیار قرار گیرد، نتیجه اش محرومیت جامعه از شایستگان و ایجاد تنش و تفرقه قومی و مذهبی شده و دموکراسی و مردم سالاری هم معنی خودش را از دست می دهد.

و اینک اگر حضور داشتند و می دیدند مسوولینی را که برای سالگردشون چه هزینه ای را بر بیت المال تحمیل می کنند چه عکس العملی از خودشون نشان می دادند؟

بعنوان نمونه فقط یک مورد اونو عرض می کنم؛ تنها از زاهدان تعداد ۶۰ اتوبوس به مدت ۵ روز با کرایه ای بالغ بر یک میلون و دویست و پنجاه هزارتومان(برای هر دستگاه)  اعزام شده که استانداری و ادارات دیگر دولتی پرداختشو به عهده گرفته اند.

این در حالی است که در استانمان بیکاری جوانان به معضلی اساسی بدل شده؛ آیا اگر مبلغ یادشده در این جهت صرف می شدروح امام بیشتر خرسند نمی گشت؟

خاتمی هرجور بود، شعار ایران برای همه ایرانیان را نهادینه کرد، باعث شد تا هرکس بتواند حرف خودشو بزنه و زیر پرچم جمهوری اسلامی اونطوری که دلش میخواد (تاحدودی) زندگی کنه. خیلی از اونایی که از کشور گسسته بودند امیدوار شده به آغوش ایران اسلامی بازگشتند و دیگر مجالی برای بدخواهان این ملت باقی نمونده بود و بهانه ای برای شورش و شرارت بدست نمی آوردند.

کاش بازهم دوران اصلاحات باز می گشت...